سید ایاز قزوینهای
شادروان سید ایاز قزوینهای ، فرزند سید طهماسب، در سال ۱۲۸۷ هجری.شمسی در روستای قزوینه از توابع شهرستان کنگاور دیده به جهان گشود. سید ایاز نوازنده معاصر ساز تنبور و از استادان مسلم و به نام این ساز کهن به شمار میرود و آنچه که امروز به عنوان یادگار از ایشان به جا مانده است، میراثی گران مایه و دستاوردی گرامی ست.
بنابه دستنوشتههای ایشان، از محضر برادرش و نیز جناب سید نصرالدین خاموشی جیحونآبادی و سید باباحسینی یادگاری استفادههای بسیار برده است و شاید دلیل تمایز چشمگیر ایشان در نواختن، پژوهش هایش در امر مقام نوازی بوده.
سید ایاز قزوینهای با شوقی زایدالوصف و تبحری بینظیر آهنگهای اصیل کُردی را به شاگردانش آموزش میداد از جمله این آهنگها میتوان ساروخانی، فتاح پاشای، گله وه دره، سحری، سوار سوار و… را نام برد؛ همچنین بسیاری از آهنگهای مذهبی یارستان_ اهلحق_ را با پنجه اسرارآمیز خود نواخته که تعدادی از آنها عبارتند از: شیخ امیری، طرز، سحری سید خاموش، عابدینی، بابافقیه، شاه خوشینی و … که اکثر نوازندگان متاخر همان شیوه نوازندگی وی را در پیش،گرفتند.
تعدادی از تنبورنوازان معاصر از جمله شادروان درویش امیر قلی و درویش امیر حیاتی از محضر وی بهره بردهاند.
از شاگردان او میتوان مرحوم خانعلی توشمالانی، سید مهمان موسوی، سید فخرالدین قزوینهای، سید صفا و سید وهاب قزوینهای و سید فرید الهامی را نام برد.
استاد سید ایاز قزوینه ای در سال ۱۳۵۱ هجری.شمسی در گردهمایی تنبورنوازان غرب ایران در محل رادیو و تلویزیون کرمانشاه قطعاتی از ساروخانی، گله وه دره، سحری و … را اجرا کرد که مورد توجه حضار و مجریان برنامه قرار گرفت.
سید ایاز قزوینه ای سرانجام در سن ۸۵ سالگی دارفانی را وداع گفت.
درپایان ابیاتی در رثای این نوازنده کُرد ذکر میشود.
شاعر شادروان استاد حسین روحتافی:
گردید روح و روان جانب محمود، ایاز
شد معتکف در گه معبود ایاز
بنهاد رخ از بهر شفاعت بر خاک
این است یقین مقصد و مقصود ایاز
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.