درویش امیر حیاتی

درویش امیر حیاتی (متولد ۲۵ بهمن ۱۳۰۰ شهرستان صحنه) یکی از شناخته شده ترین نوازنده های ساز تنبور می باشد. حیاتی در سن 12 سالگی نواختن تنبور را نزد پدرش آغاز کرد و سپس نزد جناب سید نصیرالدین جیهون آبادی پنجه اش را به صفای عشق آغشته نمود. استاد شهیر مرحوم سید خلیل عالی نژاد و استاد کیخسرو پورناظری از جمله شاگردان استاد حیاتی بودند. همچنین امیر حیاتی نخستین کسی بود که اشعار فارسی را با ساز تنبور همراه ساخت چراکه تا پیش از ایشان، فقط اشعار کردی با تنبور خوانده می‌شد. آهنگ معروف «علی گویم علی جویم» که در سال ۱۳۳۹ ساخته شد،در همان سال به دعوت مسئولان رادیو ایران به ضبط و اجرای چندین مقام باستانی تنبور و اثر بسیار زیبای ((علی گویم علی جویم)) پرداخت. و همین امر عامل مهمی در شناساندن موسیقی تنبور در خارج استان کرمانشاه بود. وی شیوه‌ای منحصر به فرد در نوازندگی تنبور داشت.حیاتی ساز خود را ندالحق مینامید تنبور خاص او ((ندالحق)) به مراتب کاسه ای بزرگتر و صدایی طنین انداز تر داشت. درویش امیر حیاتی در 24 اسفند ماه 1384 برای همیشه چشم از جهان گشود.